Blaffende honden bijten niet

Helaas blijkt uit de realiteit wel eens het tegenovergestelde. Het is algemeen bekend dat dieren in een onbedachtzaam moment mensen kunnen aanvallen. Dit levert dan een kras in de huid op. In het slechtste geval houdt men er ontsierende littekens aan over en is doktersbezoek nodig. In het geval van een ziekenhuisbezoek komt al gauw het eigen risico om de hoek kijken. Wie is er dan bij voorbeeld een hondenbeet aansprakelijk te houden voor de gevolgen ervan?

Regelmatig sta ik cliënten bij die in een soortgelijke situatie terecht zijn gekomen met daaruit voortvloeiend verschillende vormen van letsel. De ene cliënt wordt in zijn hand gebeten en de ander in haar kuit en bil. Ik licht eerst de wettelijke grondslag voor het verhalen van de schade toe.

Artikel 6:179 BW

Volgens het burgerlijk wetboek is de bezitter van een dier aansprakelijk voor de door het dier aangerichte schade, tenzij de aansprakelijkheid zou hebben ontbroken als hij de gedraging van het dier waardoor schade werd toegebracht, in zijn macht zou hebben gehad.

Dit artikel vormt een zogenoemde risicoaansprakelijkheid. Risicoaansprakelijkheid is een vorm van aansprakelijkheid die niet is gebaseerd op schuld of verwijtbaarheid, maar op een bepaalde rol, hoedanigheid of kwaliteit. Op grond van een risicoaansprakelijkheid kan men aansprakelijk zijn voor de schade die een ander lijdt zonder dat sprake is van een schuld of een verwijt bij de aangesproken partij.

Een soortgelijk geval deed zich voor bij een uitspraak van 25 november 2021 door de rechtbank Oost-Brabant.[1] In deze kwestie werd door het slachtoffer visitekaartjes voor haar eigen bedrijf bezorgd. Bij de desbetreffende woning heeft zij visitekaartjes in de bus gedaan. Daarbij is het slachtoffer in haar rechter wijsvinger gebeten door een hond die zich in de woning bevond. Er was verder niemand thuis. Het slachtoffer liep een botbreuk en een ernstige vingerwond op. Ook hield zij klachten en beperkingen als gevolg van de hondenbeet.

De bewoner van het huis betwistte aansprakelijk te zijn voor de hondenbeet. Zij zou niet bekend zijn met een hond. Echter zou de bewoner tegen de wijkagent hebben gezegd dat zij de schade netjes met het slachtoffer wilde regelen. Ook zou de bewoner hebben aangegeven dat de hond is ingeënt. Volgens de rechtbank rijmt dit niet met het verweer. De rechter kon niet anders dan concluderen dat de bewoner in het bezit was van een hond en bevestigde de aansprakelijkheid van de bewoner richting het slachtoffer.

Vervolgens kende de rechter enkele schadeposten toe en wordt partijen in overweging gegeven alsnog te proberen de zaak onderling te regelen en de procedure te beëindigen.

Het is niet de bedoeling letselschadeslachtoffers in een gerechtelijke procedure te jagen, maar in bepaalde gevallen wel noodzakelijk.

Heeft u vragen over letselschade? Neem gerust contact op mij met of een van mijn kantoorgenoten. Of kijk op onze website www.schakenraad.nl. Wij staan u graag te woord.


[1] ECLI:NL:RBOBR:2021:6027

Dit blog is geschreven door

Onderwerp